دانشمندانی که در مورد اینکه آیا میکرو و نانوپلاستیک ها امروز در اندام ها و بافت های انسانی قابل تشخیص هستند یا نه، نتیجه تحقیقات خود را در انجمن شیمیایی آمریکا (ACS) Fall 2020 Virtual Meeting & Expo event که تا روز پنجشنبه اجرا می شود، ارائه کردند.
ذرات ریز پلاستیک از آلودگی های شناخته شده محیط زیست هستند. چقدر کوچيکه؟ دانشمندان میکروپلاستیک ها را قطعات پلاستیکی کمتر از ۵ میلی متر، یا حدود ۰٫۲ اینچ، به قطر تعریف می کنند. نانوپلاستیک ها حتی کوچکتر هستند، با قطر کمتر از ۰٫۰۰۱ میلی متر.
حیوانات و انسان ها می توانند ذرات را ببلند، با پیامدهای نامشخص بهداشتی. تحقیقات در مدل های حیات وحش و حیوانات، قرار گرفتن در معرض میکرو و نانوپلاستیک را در معرض ناباروری، التهاب و سرطان مرتبط کرده است، اما پیامدهای بهداشتی در افراد در حال حاضر ناشناخته است. مطالعات قبلی نشان داد که پلاستیک ها می توانند از دستگاه گوارش انسان عبور کنند.
اما چارلز رولسکی و وارون کلکار، دو دانشجوی تحصیلات تکمیلی در آزمایشگاه رولف هالدن، دکترا، در دانشگاه ایالتی آریزونا که این تحقیقات را ارائه می دهند، تعجب کردند که آیا ذرات کوچک در اندام های انسانی تجمع می کنند یا نه.
محققان برای کسب اطلاعات با دیگو ماسترونی، دکترا، برای به دست آوردن نمونه هایی از مخزن بزرگی از بافت های مغز و بدن که برای مطالعه بیماری های نورودژنراتیو مانند آلزایمر تأسیس شده بود، همکاری کردند. 47 نمونه از ریه ها، کبد، طحال و کلیه گرفته شد – چهار عضو به احتمال زیاد در معرض, فیلتر و یا جمع آوری میکروپلاستیک.
محققان روشی را توسعه دادند که آنها را قادر می ساخت ده ها نوع اجزای پلاستیکی درون بافت های انسانی از جمله پلی کربنات، پلی اتیلن ترفتالات و پلی اتیلن را تشخیص دهند. آن ها پلاستیک ها را از نمونه ها استخراج کردند و با طیف سنجی μ رامان تجزیه و تحلیل کردند. محققان همچنین یک برنامه کامپیوتری ایجاد کردند که اطلاعات مربوط به شمارش ذرات پلاستیکی را به واحدهای جرم و سطح تبدیل می کرد. آنها قصد دارند این ابزار را به صورت آنلاین به اشتراک بگذارند تا محققان دیگر به شیوه ای استاندارد شده نتایج خود را گزارش کنند.
هالدن توضیح داد: «این منبع مشترک به ساخت یک پایگاه داده قرار گرفتن در معرض پلاستیک کمک خواهد کرد تا ما توانیم مواجهه ها در اندام ها و گروه های افراد را در طول زمان و فضای جغرافیایی مقایسه کنیم.»
آلودگی پلاستیک در تمام ۴۷ نمونه شناسایی شد، همان طور که بیسفنول A (BPA) بود که با وجود نگرانی های بهداشتی هنوز در بسیاری از ظروف غذایی مورد استفاده قرار می گیرد.
به دانش محققان، مطالعه آنها اولین مطالعه ای است که وقوع میکرو و نانوپلاستیک در اندام های انسانی را از افرادی که سابقه شناخته شده ای از مواجهه با محیط زیست دارند، بررسی می کند. هالدن می گوید: «اهداکنندگان بافت اطلاعات دقیقی در مورد سبک زندگی، رژیم غذایی و مواجهه های شغلی خود ارائه دادند.» "از آنجا که این اهدا کنندگان چنین تاریخ به خوبی تعریف شده، مطالعه ما ارائه می دهد اولین سرنخ در منابع بالقوه قرار گرفتن در معرض میکرو و نانوپلاستیک و مسیرهای."
این نتایج برای سلامت انسان چه معنایی دارد هنوز مشخص نیست. با این حال، همان طور که وارون کلکار اشاره کرد، مربوط به این است که این مواد غیر زیست تخریب پذیر که در همه جا وجود دارند، می توانند وارد بافت های انسان شوند و تجمع پیدا کنند.
"هنگامی که ما یک ایده بهتر از آنچه در بافت ها، ما می توانیم مطالعات اپیدمیولوژیک برای ارزیابی نتایج سلامت انسان انجام دهد. به این ترتیب، ما می توانیم شروع به درک خطرات بالقوه بهداشتی، در صورت وجود."
محققان به تأمین بودجه از اعتماد خیریه ویرجینیا جی پایپر، اقیانوس های پلاستیکی بین المللی و انجمن آلزایمر اذعان دارند.
