برای پلی متیل متاکریلات یا به طور صحیح پلی (متيل متاکریلات)، PMMA یک ماده آریلیک پلاستیکی واضح است که می تواند به عنوان جایگزینی برای شیشه استفاده شود. PMMA معمولا در مکان هایی استفاده می شود که از شیشه یا پنجره های ضد ضربه استفاده می شود، مانند موانع شلیک در غواصی هاکی.
فیلم های نازک کامپوزیت نانولوله های پلی متیل متاکریلات (Single-walled) (PMMA-SWNTs) با پوشش چرخشی با استفاده از غلظت های مختلف نانولوله ها تولید می شوند. شناسایی این مواد جدید با استفاده از میکروسکوپ الکترونی اسکن (SEM) و طیف سنجی رامان برای به دست آوردن اطلاعات در مورد تعاملات احتمالی بین این دو ماده و به ویژه با تغییرات نانولوله ها و سازمان آنها انجام شد. مشخص شده است که در فیلم های کامپوزیتی، فاصله بین نانولوله ها در بسته نرم افزاری به علت افزایش پلیمر افزایش می یابد. برای غلظت نانولوله های پایین، کربن آمورف در ماتریس پلیمر پراکنده می شود که یک ورقه نازک تر را یکنواخت می کند.
