پلی کربنات که به عنوان PC شناخته می شود، به عنوان یک پلاستیک مهندسی با کارایی بالا، به طور گسترده در لوازم الکترونیکی و الکتریکی، خودرو، پزشکی و سایر زمینه ها استفاده می شود، دارای مقاومت ضربه ای عالی است و استحکام ضربه بازتاب مستقیمی از شاخص های عملکرد ضربه پلی کربنات است.
ارزیابی روش های عملکرد ضربه پلی کربنات شامل ضربه چارپی، ضربه ایزد و ضربه توپ سقوط است. در زیر عوامل اصلی موثر بر مقاومت در برابر ضربه کامپیوتر شخصی آورده شده است.
وزن مولکولی
پلی کربنات در محدوده وزن مولکولی مشخص، هر چه وزن مولکولی بالاتر باشد، مقاومت در برابر ضربه بهتر است. وزن مولکولی پلی کربنات از وزن مولکولی بحرانی فراتر می رود تا مقاومت بالایی در برابر ضربه داشته باشد.
با این حال، اینطور نیست که هر چه وزن مولکولی پلی کربنات بالاتر باشد، مقاومت در برابر ضربه بهتر است، زیرا پس از رسیدن وزن مولکولی به یک مقدار شدید، مقاومت ضربه ممکن است باقی بماند یا کاهش یابد (وزن مولکولی فوق العاده بالا نیست. در اینجا در نظر گرفته شده است).
توزیع وزن مولکولی
توزیع وزن مولکولی پارامتر مهمی است که بر خواص پلیمر تأثیر می گذارد. بخش کم وزن مولکولی پلیمر استحکام پلیمر را کاهش می دهد و بر مقاومت ضربه ای پلی کربنات تأثیر می گذارد.
فرآیندهای درمانی بعدی
تصفیه پلی کربنات پس از سنتز باعث کاهش وزن مولکولی می شود. یک فرآیند خوب پس از درمان، پلی کربنات را قادر می سازد تا مقاومت عالی در برابر ضربه را حفظ کند. قدرت ضربه ربطی به تفاوت در روش های سنتز ندارد، اما بیشتر به تفاوت در سنتز و فرآیندهای تصفیه بعدی مربوط می شود.
ضخامت مواد
ضخامت ماده عامل مهمی است که باید در آزمایش و قالب گیری پلی کربنات در نظر گرفته شود، هنگامی که ضخامت به مقدار معینی می رسد، مقاومت در برابر ضربه مواد به طور قابل توجهی کاهش می یابد، عمدتا به دلیل وقوع انتقال شکست شکننده، بنابراین فقط ضخامت مناسب می تواند پلی کربنات عملکرد مقاومت در برابر ضربه عالی باشد.
تاثیر دمای آزمایش
پلی کربنات در یک محدوده دمایی خاص، مقاومت در برابر ضربه با کاهش دما کاهش می یابد، زیرا پلی کربنات در چقرمگی انتقال شکننده رخ داده است.
علاوه بر عوامل فوق، نوع افزودنی نیز بر مقاومت ضربه ای PC تأثیر می گذارد.
